Środowisko
Nasz świat

Dobór temperatury

16 września 2015

Dobór temperatury Obniżoną wartość pH można stwierdzić po czerwono żółtym płomieniu palonego biogazu. Pożądane zmiany odczynu można uzyskać przez zmniejszenie zasilania biomasą bądź przez zwiększenie dopływu przefermentowanej biomasy zawierającej dużą ilość bakterii. Podgrzewanie biomasy zwiększa wydajność gazu, przy czym najkorzystniejsza jest temperatura stabilna. Dobór temperatury procesu zależy od rodzaju bakterii oraz posiadanego systemu instalacji. Jak się ma tu budownictwo, nieruchomości, czy też architektura? Termofilne procesy fermentacji przebiegają w temperaturze 45 – 65 °C, natomiast mezofile w temperaturze 25 – 40 °C. Oprócz tego stosowane są w Europie Zachodniej instalacje bez podgrzewania biomasy, w których to procesy zwane psychrofilnymi przebiegają w temp. 5-25 °C. Podgrzewanie biomasy w pojemnikach fermentacyjnych dokonuje się po przez odpowiednie wymienniki ciepła lub drogą wdmuchiwania pary wodnej do zbiornika fermentacyjnego. W przypadku małych urządzeń instalowanych w gospodarstwach rolniczych można podgrzewać zbiornik fermentacyjny obornikiem. W tym celu zbiornik obkłada się obornikiem. W celu wyrównania temperatury biomasy, lepszego kontaktu bakterii z pożywką, wyrównania temperatury oraz niedopuszczenia do tworzenia się kożucha – zawartość w zbiorniku fermentacyjnym należy okresowo mieszać. Praktyka wykazała, iż ciśnienie w zbiorniku fermentacyjnym wpływa na proces fermentacji i ilość wytwarzanego gazu. Najkorzystniejsze jest ciśnienie 390 – 400 Pa. Zbiorniki fermentacyjne mogą być wykonane ze stali, tworzywa sztucznego lub z betonu. W małych gospodarstwach rolnych wystarcza pojemnik o pojemności 10 – 50 m, natomiast w warunkach przemysłowych stosuje się pojemniki o pojemności 500 i więcej.

Kategorie: Biomasa | Tagi: , ,

Wytwarzanie gazu z biomasy

1 września 2015

Wytwarzanie gazu z biomasy Wytwarzanie gazu z biomasy może się odbywać metodą ciągłą i okresową. W ciągłym ruchu, rzadko stosowanym, zapewnia się stały dopływ biomasy i odpływ masy fermentacyjnej. Przeważnie stosuje się metodę opartą na okresowym ruchu, w której biomasę /dodaje/ wprowadza się do zbiornika fermentacyjnego np. 1 raz na dobę, a odpływ przefermentowanej biomasy następuje w miarę przepełnienia się zbiornika. Również w Polsce w tym zakresie uzyskano pewne doświadczenia w wyniku prac badawczych prowadzonych przez Instytut Budownictwa Mechanizacji i Elektryfikacji Rolnictwa w Warszawie. Między innymi instalację do wytwarzania biogazu z gnojowicy powstającej w hodowli trzody chlewnej zamontowano w gospodarstwie hodowlanym Zbigniewa Affeka w Palmirach koło Warszawy oraz pod Częstochową, uzyskując z jednego stanowiska w ciągu 24 h 0,22 m gazu oraz wysokiej jakości nawóz. Jak się ma tu budownictwo, nieruchomości, czy też architektura? W uruchomionej w 1996 r. fermie krów w Prażmowie instalacji biogazowni o pojemności fermentora 25 m ³ proces wytwarzania gazu z odchodów przebiega w/g następujących faz. W pierwszej fazie beztlenowego procesu rozkładu materii organicznej dokonuje się hydrolityczny rozpad związków wielocząsteczkowych na proste związki organiczne o mniejszej liczbie atomów węgla. W kolejnej fazie szybko rozwijające się bakterie powodują dalszy rozkład materii organicznej tworząc niższe kwasy organiczne jak: octowy, masłowy, propionowy, ich sole, alkohole oraz CO2, H2, H2S i NH3. Szybkość przebiegu tego procesu zależy od temperatury. W etapie trzecim następuje właściwa fermentacja metanowa tzn. pod wpływem działania bakterii dokonuje się przemiana materii organicznej z tworzeniem CO 2 , H 2 a następnie CH 4.

Kategorie: Biomasa | Tagi: , ,