Środowisko
Nasz świat

Składniki podstawowe

3 października 2015

Składniki podstawowe Oprócz składników podstawowych do mieszanki dodawane są dodatki w ilości większej niż 5% masy cementu. Dodawane są w celu polepszenia wybranych właściwości gruntu, uzupełnienia pylastych frakcji kruszywa lub zaoszczędzenia cementu: popioły lotne, pyły krzemionkowe, żużle wielkopiecowe, bentonit, mączki skalne, dodatki okruchowe, żywice syntetyczne. To budownictwo, nieruchomości, jak i architektura. Popiół lotny jako dodatek wpływa na poprawę urabialności mieszanki betonowej, zwiększenie odporności na agresywne środowisko siarczanowe, zmniejszenie ilości cementu w betonach o niskiej wytrzymałości i jednocześnie wymaganej dobrej urabialności, zwiększenie żaroodporność do 600 °C, obniżenie skurczu betonu, wzrost wodoszczelności oraz odporności na działanie mrozu, maleje również nasiąkliwość przy niezmienionej ilości cementu, wyraźnie spowalnia wiązanie betonu. Na właściwości popiołów lotnych znaczący wpływ ma: rodzaj węgla i sposób jego rozdrobnienia, rodzaj oraz konstrukcja paleniska, metoda wytrącania popiołów z gazów spalinowych oraz wiele innych czynników w efekcie których zmianom ulega kształt ziaren, ilość nie spalonego węgla, zawartość szkliwa. Dlatego też przyjmuje się następujące kryteria klasyfikacji popiołu: skład chemiczny i jego stabilność, uziarnienie, zawartość niedopalonego węgla. Biorąc pod uwagę wymienioną wyżej klasyfikacje wyróżnia się następujące grupy popiołów lotnych- popioły krzemianowe – otrzymywane są w elektrociepłowniach, przez mechaniczne lub elektrostatyczne wytrącanie popiołów z gazów odlotowych z kotłów opalanych miałem węgla kamiennego ich skład chemiczny budową zbliżony jest do składu wyprażonego łupka karbońskiego, który stanowi dominujący składnik niepalny węgli kamiennych. Otrzymywane są w wysokiej temperaturze spalania sięgającej 1600°C przez co charakteryzują się dużą zawartością substancji bezpostaciowej.

Kategorie: Materiały budowlane | Tagi: , ,

Cement i gips

3 września 2015

Cement i gips Po zmieleniu oraz dodaniu odpowiedniej ilości gipsu otrzymujemy cement portlandzki. CEM II jest to cement portlandzki mieszany charakteryzuje się zróżnicowaną zawartością klinkieru portlandzkiego oraz innych surowców będących składnikami głównymi lub drugorzędnymi np. granulowany żużel wielkopiecowy, pucolana naturalna lub przemysłowa, popiły lotne, wapień, pył krzemionkowy oraz siarczan wapnia, który jest regulatorem czasu wiązania. CEM III jest to cement hutniczy posiada zbliżone właściwości do cementu portlandzkiego. Jego głównym składnikiem jest granulowany żużel wielkopiecowy, w porównaniu do cementu portlandzkiego cement hutniczy ma szczególne cechy takie jak: opóźniony proces wiązania i twardnienia, wyższa wytrzymałość po upływie 28 dni, niższy skurcz o około 40%, niższa nasiąkliwość i wyższa mrozoodporność. Jak się ma tu budownictwo, nieruchomości, czy też architektura? Z powodu tych właściwości oraz niższej ceny, cement hutniczy zyskuje coraz większą popularność na świecie. CEM IV jest to cement pucolanowy ze względu na zawartość pucolany (naturalnej lub przemysłowej) posiada szczególne właściwości uszczelniające pozwalające na zastosowanie w budownictwie wodno-inżynieryjnym oraz w warunkach silnej agresji siarczkowej. Cechuje się dużo wolniejszym wiązaniem w stosunku do pozostałych cementów. CEM V jest to cement wieloskładnikowy posiada niską zawartość alkaliów, która wpływa korzystnie na agresję siarczanową, niezależnie od zawartości C¬3A w cemencie. Cement hutniczy cechuje się: stabilnymi przyrostami wytrzymałości, dobrą urabialnością mieszanki betonowej, wysoką odpornością na działanie czynników korozyjnych, niskim ciepłem hydratacji, które minimalizuje powstanie rys skurczowych.

Kategorie: Materiały budowlane | Tagi: , ,