Środowisko
Nasz świat

Popioły fluidalne

16 września 2015

Popioły fluidalne Popioły fluidalne stanowią mieszaninę popiołu, produktów odsiarczania (m.in. siarczan wapnia w postaci anhydrytu II), aktywnego CaO, pewne ilości węglanu wapnia oraz znaczne ilości minerałów ilastych charakteryzujących się dużymi właściwościami pucolanowymi. Z tego też względu popioły z kotłów fluidalnych mogą być zastosowane jako substrat części gipsu używanego jako regulator czasu wiązania cementu oraz jako aktywny dodatek pucolanowy. To budownictwo, nieruchomości, jak i architektura. To sprawia, że produkty hydratacji popiołów AFBC (przy braku szkodliwego „wapna martwo palonego”) zachowują stabilność przez długi okres czasu. Obecność powyższych składników powoduje, że konwencjonalne popioły lotne i popioły z palenisk fluidalnych znacznie różnią się właściwościami fizyko-chemicznymi oraz składem fazowym. Stosunkowo duże zawartości SO3 i CaO oraz wysokie straty prażenia sprawiają, że popioły fluidalne nie spełniają wymagań zgodnych z normą PN-EN 450-1+A1:2009 . Fakt ten utrudnia znacznie ich wykorzystanie, a tym samym powoduje powstawanie dużych składowisk, powodując zagrożenia dla środowiska i szereg innych uciążliwości. Informacji o możliwości wykorzystania popiołów z kotłów fluidalnych jest stosunkowo mało. Tlenki zawarte w popiołach, takie jak SiO2 i Al2O3 reagują z wodorotlenkiem wapnia powstającym podczas hydratacji cementu tworząc uwodnione krzemiany i glinokrzemiany wapnia o niskim stosunku molowym C/S. Wynikiem tych reakcji jest zmniejszenie się ilości Ca(OH)2, mało odpornego na korozję, przy jednoczesnym wzroście takich faz jak C-S-H i C-S-A-H, które są bardziej odporne na korozję niż wodorotlenek wapnia. Ważnym czynnikiem, od którego zależy wytrzymałość mechaniczna i odporność korozyjna jest bardzo wysoka powierzchnia właściwa popiołów uzyskiwanych z kotłów fluidalnych.

Kategorie: Materiały budowlane | Tagi: , ,

Kotły fluidalne

15 września 2015

Kotły fluidalne Rozwój technologii fluidalnego spalania węgla, rosnący w miarę postępującego wdrażania coraz to nowszych rozwiązań technicznych, wywiera wpływ na konieczność precyzyjnego projektowania urządzeń oraz prognozowania zachowania tych układów w praktyce. To budownictwo, nieruchomości, jak i architektura. Kotły fluidalne można określić jako urządzenia wytwarzające w sposób ekologiczny oraz ekonomiczny energię cieplną z paliwa stałego (węgiel, drewno, odpady ściekowe). Podstawowym elementem konstrukcyjnym kotłów fluidalnych jest ruszt, pod którym podawane jest powietrzne potrzebne do spalania. Wtłoczone powietrze powoduje powstanie zjawisko fluidyzacji złoża, którym jest mieszanina paliwa i materiału niepalnego (piasek kwarcowy, popiół, materiały do odsiarczania itp.), a także sorbentu. Kotły ze stacjonarnym złożem fluidalnym są najczęściej budowane dla mocy 50 MW. Prędkość poruszania się cząstek materiału jest stosunkowo niska, waha się w granicach 1-2 m/s (czasami dochodzi nawet do 5 m/s) i zależy od gęstości materiału fluidyzowanego oraz od jego składu ziarnowego. Cechą charakterystyczną złoża pęcherzykowego jest to, że mają one ściśle określoną powierzchnię. Kotły tego typu są najczęściej wprowadzane przy modernizacji stałych palenisk rusztowych lub pyłowo-wirowych. Na terenie Polski istnieją również tzw. Hybrydowe Układy Spalania poprzez połączenie spalania fluidalnego z tradycyjnym spalaniem pyłu węglowego w palenisku pyłowo – wirowym. Układ spalania HUS pracuje obecnie w Zakładach Azotowych w Tarnowie, na kotle o mocy 110 MW. Natomiast kotły z cyrkulującym złożem są budowane dla mocy powyżej 50 MW. Złoże takie nie posiada ściśle określonej powierzchni i charakteryzuje się wyższymi prędkościami powietrza fluidyzującego, w granicach 5-9 m/s.

Kategorie: Materiały budowlane | Tagi: , ,