Środowisko
Nasz świat

Granica

17 października 2015

Granica Granica to pojęcie wieloznaczne, które występuje w rożnych kontekstach w mowie potocznej i na płaszczyźnie kilku dyscyplin naukowych. Pojęcie granicy państwowej należy przede wszystkim do zakresu zainteresowania nauki prawa międzynarodowego jednak nie jest ono obce zarówno prawu administracyjnemu, jak i prawu karnemu. W słowniku języka polskiego określono granicę jako linię, która zamyka lub oddziela konkretną przestrzeń, linię oddzielającą terytorium jednego państwa od innych. W języku polskim można się spotkać z kilkoma synonimami granicy: linia graniczna, linia demarkacyjna, linia podziału, kordon, pas graniczny oraz rzadziej w tym znaczeniu pogranicze, strefa nadgraniczna. To niezwykłe nieruchomości, a zarazem osiągające szczyty budownictwo. Ale jaki wpływ ma architektura? W Nowej Encyklopedii Powszechnej PWN z 1993 roku definicja granicy brzmi następująco: „powierzchnia pionowa, która przechodzi przez linię graniczną wyznaczoną na powierzchni ziemi, oddzielającą terytorium jednego państwa od innych państw lub obszarów niczyich”. Podobnie definiują granice M. Baczwarow i A. Suliborski, jako „wyimaginowaną kurtynę, która przebiega pod kątem 90 stopni względem powierzchni ziemi, oddzielająca państwa i obszary bez określonej przynależności”. Bardziej ogólny charakter, wynikający z przesłanek prawnych, ma propozycja J. Barbaga według którego granice państwowe to: „linie styku dwóch suwerennych państw, oddzielające je równocześnie od siebie”.Podobne podejście, ale pozbawione „liniowości” granicy reprezentuje J.R.V. Prescott twierdząc, że granice oddzielają obszary należące do różnych podmiotów politycznych oraz R.J.G. Pounds, dla którego granice oddzielają suwerenność jednego państwa od suwerenności jego sąsiadów.

Kategorie: Źródła energi | Tagi: , ,

Granica liniowa

31 sierpnia 2015

Granica liniowa Granica liniowa jak sama nazwa wskazuje ma postać linii bez względu na skalę przestrzenną. Liniowy charakter mają prawie wszystkie granice państwowe (nie licząc stref demarkacyjnych) i granice administracyjne (w szerokim znaczeniu). Są one wyznaczone albo w terenie za pomocą odpowiednich znaków albo na szczegółowych planach w postaci linii. Nawet granice państwowe mają często postać wąskich pasów ziemi wyznaczanych w czasie rozgraniczenia (demarkacji), uznanie ich za granice o przebiegu strefowym byłoby jednak nieporozumieniem. Inną postać ma na przykład północna granica (zasięg) występowania uprawy pszenicy jarej. Tylko na mapie w małej skali będzie zaznaczona jako linia, bo w istocie ma ona charakter strefy, w której uprawia się coraz mniej tego zboża. Dopiero na drodze umowy pomiędzy badaczami (wskazującymi metodę wyznaczenia granicy) i generalizacji kartograficznej zaznaczamy ją na mapie w postaci linii. Jak się ma tu budownictwo, nieruchomości, czy też architektura? Wynika z tego, że forma geometryczna granicy w geografii zależy od skali, w jakiej chcemy ją badać. Szczegółowość badań geograficznych jest bardzo różna, ale zazwyczaj granice generalizuje się do jakiejś postaci liniowej, którą można przedstawić na mapie (topograficznej, ogólno geograficznej lub tematycznej). Uwzględniając dotychczasowe spostrzeżenia należy przyjąć, że podział granic na strefowe i liniowe nie ma charakteru uniwersalnego, bo nie jest jednoznacznie rozłączny, niektóre granice strefowe mogą być interpretowane jako liniowe (w takiej formie występują na mapie).

Kategorie: Środowisko | Tagi: , ,

Wymiar granicy

28 sierpnia 2015

Wymiar granicy Wewnętrzny wymiar granicy państwa jest wyznaczany, przez przestrzenny zasięg zwierzchności terytorialnej władzy i w tym względzie dotyczy regulacji i swobody działań podejmowanych przez różne grupy wewnątrz państwa. Jak się ma tu budownictwo, nieruchomości, czy też architektura? W tym kontekście, granica wyznacza przestrzeń, w obrębie której państwo realizuje funkcje, które wynikają z posiadanej władzy. Natomiast zewnętrzny wymiar granicy dotyczy ograniczenia dostępu do teryto¬rium państwa ze strony wszystkich podmiotów funkcjonujących poza jego obszarem. W starożytności, kiedy zaczęły się tworzyć pierwsze struktury państwowe, granica państwa była wyznaczana przez pas graniczny. Jego szerokość określały naturalne formy terenu, np. grzbiety górskie czy też rzeki. Ten pas graniczny spełniał dwie podstawowe funkcje: rozdzielał społeczeństwa oraz pełnił rolę linii obronnej. Wraz z rozwojem społeczeństw i ich naturalnym przemieszcza¬niem się, ten pas graniczny jako linia obronna zaczął przybierać kształt granicy politycznej linearnej. Z kolei rozwój państw powodował zacieśnienie pasów granicznych i ich ewolucję w stronę linii granicznych. Konsekwencją tych zmian było pojawienie się granic sztucznych. Proces ten widoczny był przede wszystkim tam, gdzie naturalne formy terenu nie sprzyjały ochronie terytorium państwa. Zaś konsekwencją powstania granic sztucznych była ewolucja tej kategorii w kierunku tzw. linii. Granica w formie linii pojawiła się najwcze¬śniej na obszarach, które były najbardziej rozwinię¬te gospodarczo a także o większym zaludnieniu. Rozwój komunikacji a także kontaktów międzypaństwowych, skutkował zawężeniem strefy przygranicznej i zamiany jej w tzw. linie przygraniczną. To oznaczało przeniesienie granicy wyznaczonej na mapie (delimitacja) na rzeczywisty układ prze¬strzenny, a więc dokładne wyznaczenie prze¬biegu granicy w terenie (demarkacja).

Kategorie: Środowisko | Tagi: , ,