Środowisko
Nasz świat

Materiały pucolanowe

1 października 2015

Materiały pucolanowe Materiały pucolanowe nazywane są mieszaniną żwirów i spoiwa (najczęściej wapno palone, pucolany, czasem iły), sporadycznie używany był już przez ludy starożytne. Pucolany zgodnie z definicją zawarta w normie PN-EN 197-1:2002 są to materiały pochodzenia naturalnego (P) lub przemysłowego (Q), glinokrzemianowe lub krzemianowe, albo stanowiące połączenie obu. Sama nazwa „pucolana” pochodzi od nazwy miejscowości Pozzuoli, gdzie już w starożytności zaczęto wydobywać popiół wulkaniczny. Jak się ma tu budownictwo, nieruchomości, czy też architektura? Pucolany naturalne to zazwyczaj materiały pochodzenia wulkanicznego takie, jak popioły wulkaniczne, tufy, pumeksy, odwodniona opoka i inne. Z kolei do pucolan sztucznie wytwarzanych zalicza się głównie popioły lotne powstające w wyniku spalania węgla. Są to również odpady ceramiczne, wypalone gliny i łupki. Cechą charakterystyczną tych materiałów jest to, że po zarobieniu wodą nie twardnieją, ale drobno zmielone, w obecności wody, reagują w normalnej temperaturze z rozpuszczonym wodorotlenkiem wapnia. Materiały pucolanowe zawierają na ogół zbyt małą ilość wapna potrzebnego do zajścia reakcji pucolanowej. W tym celu konieczny jest dodatek Ca(OH)2 lub cementu, który stanowi źródło wodorotlenku wapnia. Cement jest to spoiwo hydrauliczne, które w wyniku procesu hydratacji daje zaczyn wiążący twardniejący oraz zachowujący swe właściwości również pod wodą. W zależności od rodzaju oraz przeznaczenia cementy mają zróżnicowany skład mineralogiczny. Głównymi składnikami cementów są wapienie, margle oraz gliny. Podział cementów powszechnego użytku: CEM I jest to cement portlandzki, jest to najczęściej stosowany cement w budownictwie, otrzymywany jest wapni, margli, gliny, kredy. Po przetworzeniu (wypaleniu) wymienionych surowców otrzymujemy spieczone bryłki o średnicy do 20 mm nazywanych klinkierem portlandzkim.

Kategorie: Materiały budowlane | Tagi: , ,