Środowisko
Nasz świat

Naturalny charakter

22 września 2015

Naturalny charakter Dyskusja na temat naturalnego charakteru niektórych granic wynika też ze zróżnicowanego podejścia do elementów fizjograficznych jako barier przestrzennych (szerzej na temat barier przestrzennych w rozdziale Funkcje granic). Na przykład rzeki można traktować jako trudne do pokonania naturalne bariery bądź jako „stymulatory” rozwoju, na przykład dzięki wykorzystaniu ich do przewozu towarów. Traktowanie rzeki jako granicy naturalnej zdaniem Z. Rykla nie jest poprawne.W wielu przypadkach granica poprowadzona rzeką łączy, a nie oddziela od siebie obszary położone po obu jej stronach, nie spełnia zatem najbardziej podstawowej funkcji, wynikającej z definicji terminu granica. Jak się ma tu budownictwo, nieruchomości, czy też architektura? Jego zdaniem granicę taką można uznać za sztuczną, ponieważ sztucznie oddziela od siebie elementy stanowiące całość. Przykładem może być fragment zachodniej granicy Polski poprowadzonej korytem Nysy Łużyckiej. W wyniku decyzji politycznej rzeka podzieliła na dwie części miasto Görlitz, które przed 1945 rokiem było jednym „organizmem” miejskim. W. Muszyński twierdzi, że rzeki bardziej łączą niż dzielą odnosi się tylko do przewozów handlowych na duże odległości. Kontakt przeciwległych brzegów jest bowiem utrudniony i słabnie wraz z szerokością rzeki. Podobne wątpliwości budzi „naturalny” charakter granic wyznaczonych zgodnie z przebiegiem pasma górskiego – góry w strefach klimatów ciepłych często są obszarami koncentracji osadnictwa, a więc nie stanowią bariery przestrzennej. W typologii granic na uwagę zasługuje także koncepcja Richarda Hartshorne’a, która stanowi niejako odniesienie do niejasności, wynikającej z dychotomicznego podziału na granice natu¬ralne i sztuczne.

Kategorie: Środowisko | Tagi: , ,

Biogaz

21 sierpnia 2015

Biogaz W kraju istnieją setki wieloletnich wysypisk odpadów oraz wiele zbiorników odchodów i zlewisk gnojowicy, które w wyniku zachodzących procesów fermentacyjnych wytwarzają energetyczny biogaz. Ten biogaz zawierający metan, dwutlenek węgla, wodór i inne migrujące do atmosfery. Wydzielający się z odpadów metan charakteryzuje się wysoką wartością opałową. Jak się ma tu budownictwo, nieruchomości, czy też architektura? Z każdej tony zgromadzonych na wysypisku odpadów w okresie dziesięciu lat można odzyskać do 250 m biogazu, przy czym każdy 1 m odpowiada wartości 0,8 1 oleju opałowego. Jeśli tego biogazu nie odzyskuje się to migruje on do atmosfery, zatruwając środowisko. Ze względów ekonomicznych, jak również ekologicznych w wielu krajach wytwarzany biogaz jest odzyskiwany. Dla umożliwienia odzysku tego gazu z wysypisk śmieci zakłada się specjalną, stosunkowo prostą instalację odgazowującą. Instalacja taka składa się z rozmieszczonych w odległości co 50 -100 m „studni” odgazowujących wykonanych z perforowanych kręgów betonowych lub blaszanych wypełnionych żużlem, od góry szczelnie zakrytych. Z tych „studni” są promieniście wyprowadzane-wbite poziomo perforowane rury pozwalające na odgazowanie w miarę możliwości całego wysypiska. Z poszczególnych studni gaz jest wyprowadzony za pomocą przewodów ciśnieniowych /mogą być elastyczne/ połączonych z kolektorem głównym i pompownią odsysającą biogaz z jego ujęć. Odzyskany biogaz może być wykorzystany dla potrzeb grzewczych, podgrzewania wody, wytwarzania energii elektrycznej itd.

Kategorie: Biomasa | Tagi: , ,