Środowisko
Nasz świat

Pożywka dla bakterii

11 września 2015

Pożywka dla bakterii Pożywkę dla bakterii beztlenowych stanowią: węgiel pochodzący z węglowodanów i azot z protein. Zużycie węgla jest 15 do 30 razy większe niż azotu. Do wytwarzania biogazu opisaną metodą mogą być wykorzystane prawie wszystkie związki organiczne z wyjątkiem np. lignin, niektórych węglowodorów. W praktyce do tego celu najczęściej wykorzystuje się odchody zwierzęce i odpady roślinne, osady pochodzące ze ścieków miejskich, browarów, zakładów mleczarskich, gorzelni, cukrowni, papierni oraz rzeźni. Jak się ma tu budownictwo, nieruchomości, czy też architektura? Najlepsze proporcje związków węgla, azotu i fosforu dla właściwego przebiegu fermentacji zapewniają odchody zwierzęce. Niewykorzystane proporcje występujące w odpadach roślinnych poprawia się pomiotem kurzym lub odchodami świńskimi. Wydajność i jakość biogazu można poprawić poprzez wzbogacenie masy wsadowej odpadami roślin zielonych, zawierających chlorofil. Masa wsadowa do fermentacji powinna być odpowiednio rozdrobniona i rozcieńczona wodą w celu zwiększenia jej kontaktu z bakteriami. Zawartość masy suchej w osadzie fermentacyjnym powinna wynosić 5 – 10 % . Niższa zawartość tej masy suchej znacznie pogarsza wyniki ekonomiczne. Optymalna temperatura wsadu w procesie fermentacji wynosi 35 °C. W przypadku zbyt dużego rozcieńczenia wsadu można zastosować proces zagęszczania drogą wirowania, przepuszczania przez sita, strącanie osadów organicznych itp. Przebieg procesu fermentacji powinien być kontrolowany, a przede wszystkim odczyn biomasy. Obniżona wartość pH może sygnalizować o zakłóceniach procesu fermentacji spowodowanych zbyt kwaśnym odczynem masy wsadowej, obniżeniem temperatury fermentacji, występowaniem w biomasie trujących składników, przeciążeniem komory fermentacyjnej, nagłym zasileniem komory zbyt dużą ilością wsadu, bądź też utworzeniem kożucha.

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Kategorie: Biomasa | Tagi: , ,